حدود ۴۰۰۰ سال پیش، مردم چین تمرینات ژیمناستیک را صرفاً برای بهبود سلامتی و افزایش طول عمر انجام می‌دادند. در یونان باستان، جایی که کمال فیزیکی انسان بسیار مورد توجه بود، ژیمناستیک توسط مردان و زنان تمرین می‌شد. یونانیان باستان به ژیمناستیک چنان اهمیتی می‌دادند که آن را بخشی از بازی‌های المپیک باستانی قرار دادند، که این امر ژیمناستیک را در کنار دو و میدانی به یکی از قدیمی‌ترین ورزش‌های جهان تبدیل می‌کند. رومیان باستان نیز از ژیمناستیک برای تبدیل سربازان خود به ماشین‌های جنگی کارآمد استفاده می‌کردند.

فعالیت بدنی برای ترویج سلامتی و شادی یکی از دستاوردهای عصر روشنگری بود، زمانی که آموزش‌های کلاسیک یونانی احیا شد و توسط متفکرانی که مفاهیم مرتبط با روح و بدن را مطرح می‌کردند، مورد توجه قرار گرفت. پس از انقلاب علمی، این دوره به تربیت بدنی به عنوان یک علم منجر شد و به سرعت به یک مفهوم اجتماعی و ملی‌گرایانه تبدیل گردید. دولت‌ها با الزام به فعالیت بدنی، به “نبرد سیستم‌ها” دامن زدند، زیرا بحث‌هایی در مورد بهترین تمرینات درگرفت و حامیان مکاتب مختلف تربیت بدنی مزایای خود را نسبت به دیگران مطرح می‌کردند. در این دوره، نخستین بذرهای ورزش ژیمناستیک و رشته‌های رقابتی آینده آن کاشته شد و ژیمناستیک هنری به عنوان یک ورزش در اولین بازی‌های المپیک مدرن در سال ۱۸۹۶ بازگشت.

کوپروس، که در سال ۱۸۸۱ فدراسیون بین‌المللی ژیمناستیک (FIG) را تأسیس کرد، ژیمناستیک را به عنوان فعالیتی مفید برای بدن و ذهن – و بالاتر از همه، غیررقابتی – می‌دید. این دیدگاه تنها توسط تعداد کمی از همکاران او به اشتراک گذاشته می‌شد و با گذشت زمان، رقابت‌ها به تدریج در فعالیت‌های FIG جای گرفتند. این حرکت به سمت رقابت در نهایت به اولین تورنمنت بین‌المللی که در آنتورپ – زادگاه کوپروس – در سال ۱۹۰۳ برگزار شد، منجر گردید. امروزه، آن رویداد به عنوان اولین مسابقات جهانی ژیمناستیک هنری شناخته می‌شود.

با وجود بُعد رقابتی جدید، ایده “ژیمناستیک برای توده‌ها”ی کوپروس ناپدید نشد. تا زمان تأسیس FIG، ژیمناستیک در برنامه‌های تناسب اندام سربازان جای گرفته بود و تأثیرات نظامی بر این ورزش – مانند رژه، سلام نظامی به داوران در آغاز و پایان یک برنامه و رژه پرچم‌ها – همچنان در امروز مشهود است.

کوپروس به ترویج نوع مورد علاقه خود از این ورزش ادامه داد، که هدف آن تسهیل همبستگی اجتماعی در قرن نوزدهمی بود که با تحولات صنعتی و آشفتگی‌های سیاسی همراه بود. دیدگاه او پیرو پیام بنیان‌گذاران اولیه این فعالیت، از جمله یوهان هاینریش پستالوتسی، ژان ژاک روسو، فریدریش لودویگ یان و پر هنریک لینگ بود.

امروزه، جنبش ژیمناستیک برای همه تلاش می‌کند تا ملت‌ها را از طریق دنیای حرکت و فعالیت بدنی گرد هم آورد و به سلامت جهانی، تناسب اندام و دوستی کمک کند. هر کسی، بدون توجه به سن، شکل یا توانایی، می‌تواند در فعالیت‌های ژیمناستیک برای همه به عنوان بخشی از برنامه روزانه تناسب اندام شرکت کند.