ایروبیک ژیمناستیک

واژه “ایروبیک” در سال 1875 ابداع شد، زمانی که “لوئی پاستور” کشف کرد که برخی باکتری‌های “ایروبیک” برای بقا به اکسیژن نیاز دارند. در دهه 1960، یک پزشک آمریکایی به نام “کن کوپر” مجموعه‌ای از تمرینات “ایروبیک” را برای مقابله با بیماری‌های قلبی-عروقی طراحی کرد.

در دهه 1970، روش‌های کوپر با انتشار مجموعه‌ای از ویدئوهای تمرینی توسط بازیگر معروف “جین فوندا” در سراسر جهان محبوب شد. تمرینات ایروبیک در دهه 1980 به بخشی از یک موج جهانی تناسب اندام تبدیل شد، و مسابقاتی که در آن رقبا با لباس‌های اسپندکس حرکات نفس‌گیر انجام داده و عضلات قوی خود را به نمایش می‌گذاشتند، محبوبیت زیادی پیدا کرد.

بذرهای ترکیب ایروبیک با ژیمناستیک در تاریخ 30 اکتبر 1993 کاشته شد، زمانی که فدراسیون‌های عضو به‌طور رسمی از کمیته اجرایی FIG (فدراسیون بین‌المللی ژیمناستیک) درخواست کردند که ایروبیک را به‌عنوان یک رشته در برنامه مسابقات FIG معرفی کند. سال بعد، در کنگره FIG در ژنو (سوئیس)، رئیس FIG، “یوری تیتوف” (روسیه)، از نمایندگان دعوت کرد که تأسیس یک کمیسیون ورزش‌های ایروبیک و همچنین سازماندهی اولین مسابقات قهرمانی جهان در سال 1995 را بپذیرند.

از آنجا بود که این رشته اوج گرفت. در 14 مارس 1995، اولین دوره آموزش داوران و مربیان ایروبیک در سوئیس برگزار شد. در دسامبر همان سال، اولین مسابقات قهرمانی جهانی ایروبیک FIG در استادیوم “دو کوبرتن” در پاریس برگزار شد. رقبا از برزیل در این مسابقات تسلط داشتند و سه عنوان از چهار رویداد را کسب کردند، و ورزشکاران از هفت کشور دیگر نیز مدال کسب کردند.

در سال 1996، FIG به‌طور رسمی ژیمناستیک ایروبیک را به‌عنوان یک رشته تحت پوشش FIG به رسمیت شناخت و این رشته در سال‌های اخیر به‌طور مستمر تکامل یافته است. این رشته به‌ویژه در آسیا بسیار محبوب است و توسط بسیاری از تیم‌های دانشگاهی تمرین می‌شود.

مدارس قوی ژیمناستیک در چین، رومانی و روسیه موفقیت‌های خود را به ژیمناستیک ایروبیک منتقل کرده‌اند. برخی از برجسته‌ترین قهرمانان این رشته، کار خود را از دیگر شاخه‌های ژیمناستیک آغاز کرده‌اند.